Dag 1

De papa had zich nog maar net gedraaid en daar was de eerste stommiteit al. Ik was mijn camelbag uit mijn rugzakje vergeten leeg te gieten. Het gaat om water, maar geen doen aan. De veiligheidsagent houdt voet bij stuk. Ik moet Monopoly-gewijs terug naar ‘start’. Zelf dat water uitgieten en opnieuw door de security komen. Een geluk dat er nergens ellenlange rijen zijn of ik ben gesjosd, want nadien kan ik bijna onmiddellijk inschepen. Niet voordat ik nog even het toilet bezoek. Iets wat een absolute constante wordt doorheen de reis. Overal waar ik kan en mag ben ik dus de wc’s binnen gewandeld. En nooit zomaar, hé! De vlucht naar Caïro is vermoeiend in de zin dat rechts achter mij een peuter om het half uur een huilbui krijgt. Ben ik blij dat ze een film zouden draaien. Dus snel het magazine erop nageslaan om te zien waaraan ik me kan verwachten. Het eerste waar mijn oog op valt, is dat Twilight omschreven wordt als ‘Western’. Say what? Het is dan wel wolven die tegen vampieren vechten in een open veld of bos soms, maar dat zou nu toch wel het echte filmgenre tot een karikatuur maken. Toen ik een paar lijntjes verder ‘Arabic’ zie staan, valt mijn frank. De film ‘The vow’ is gelukkig een kleine afleiding van het door merg en been gaande huilen van de uk. Klein, want in mijn linkeroor hoor ik de Franse gedubte versie en in mijn rechteroor de Engelse originele versie. Zeer interessante manier om iedereen te kunnen laten kijken. Klein ook omdat ik de film niet echt een hoogvlieger vond. De vlucht naar Nairobi is veel gemoedelijker. Helemaal in de staart van het vliegtuig kan ik rustig in slaap vallen. Kan ik ook meteen de eetgewoonten van mijn buur vergeten . Opvallend trouwens zijn de overwegend blanke passagiers. Uitzonderlijk veel Italianen. Maar wat weet ik hier nu van? Het is niet alsof ik elk trimester op een vlucht naar de Keniaanse hoofdstad zit. Hoe gemakkelijk het is om de douane te passeren en al mijn bagage bijeen te sprokkelen (maar liefst 42 kg – met een vierde aan kadookes weliswaar) zo moeilijk is het om mijn taxi-chauffeur te vinden. Ook niet moeilijk: hij was er niet. Overslapen. Stommiteit 2 (of waren het al meer?): telefoonnummer niet opschreven van het hostel. Reiservaring zorgt er dan voor dat een mens wel op zijn poten komt, maar enfin. Na veel vijven en zessen beland ik tegen 5.30 am in een bed, in Kilimani, in Nairobi, in Oost-Afrika, in mijn oogappel. Vluchtgedoe compleet vergeten. Morgen al drie ontmoetingen met vriendjes en daar kijk ik zooooooo naar uit!

Soon back on the road

Een ongelooflijk fijn iemand gaf me deze week een klein boekje. Om mijn Afrikaanse geheimen in neer te pennen, zei hij. Uiteraard volgen er (vooral) verhalen die allemaal niet zo geheim zijn en die wil ik opnieuw graag met jullie delen. Wordt vervolgd dus!
A sweet friend gave me this week a booklet titled 'My secrets'. To write down my African stories, he said. Surely not all of my endeavours are top secret and I am more than happy to share that 99%. So stay tuned!

Snow, rain and cold

Tineke is back on Belgian soil...

Asante sana for this great experience once again!

yours truly

a different look at Egypt

pictorial Egypt as you know it

Impressions

Back from the White Desert trip and from the Nile Cruise and papers full of impressions. I don't think I need to elaborate on the impressive sightseeing since I assume the majority has a pretty good vision on that. But what I do want to share with you is the atmosphere, the people and some of the habits.

+ First of all: in Cairo we saw quite some men with a strange darker place on their forehead. We tried to guess, but my friend Ali enlightened us with the truth. This strange dot is a prayer mark.

+ Men in Cairo: from 'pssst', to 'hi, sweetie' and from 'I want to sleep with you' to ' touching your but'. In the latter case I gave the young boy a scare by yelling haram in the middle of the street so the community pressure would take action. Mission accomplished.

+ A camel is referred to as the ship of the desert for his way of walking.

+ Each year the equivalent of the entire Belgian population visits Egypt. Mass tourism is the word in some places.

+ I was offered half of the White Desert as a wedding gift...

+ Walking through a souk means getting asked every other centimeter if you want to buy this or that. It is not that bad as they say. The third 'no' is the right one. One would think: why do I always need to say this three times, did they not get me the first time. Of course they did, but three is the magic number in the Islam. The key to all of this is to stay calm, but firm and to not to loose your temper. And he, I've just spent 4 months in hakuna matata Kenia. LOL!

Masir

of Egypte. Ik ben in Cairo. Waw, wat een stad. Volgebouwd, maar mooi. Echt, een hele fijne stad. Vandaag is het Slachtfeest en dat hebben we op straat kunnen zien. Pootjes waar het vel nog snel van afgeschraapt wordt, beenderen op een hoopje en bloedplassen vermijden.

We zagen enkel nog maar het oude Cairo of het Koptische gedeelte en de citadel. Morgen naar de piramiden. Spannend!