Nog steeds geen Christophe

Ik ben nog altijd alleen in La Paz. Je mag niet gedroomd hebben wat Christophe allemaal overkomen is.

In Chicago(aangekomen met vertraging), eerste stop na Brussel, zijn ze erin geslaagd zijn bagage kwijt te spelen. Hoe weet je dat? Als je binnenkomt in USA moet je zelf je bagage naar de aansluiting brengen, zelfs al ben je in transit.Dan is zijn vlucht naar Miami afgelast. Tot overmaat van ramp wordt alles ontruimd door storm waardoor hij niet de enige is die een hotel moet zoeken. Nacht op luchthaven dus. De volgende dag zetten ze hem op vlucht naar Miami via Atlanta. Maar aansluiting naar La Paz is niet verzekerd, hangt af van niet opgedaagde passagiers. Zo zijn er 2. Maar doordat het vliegtuig, alweer, met vertraging vertrekt, komen die paar minuten voor vertrek aangestormd. Hotel in Miami dus. Met douche en bed, zonder bagage. Nu staat hij zeker op de vlucht voor vannacht met aankomst morgen. Nog altijd zonder bagage weliswaar.
Naast de 4 uur in 1e klas te vliegen, nul compensatie. Eten, hotel,... allemaal zelf te betalen.

Ik mag er niet aan denken dat ik dit moet meemaken op de terugweg... Hout vasthouden!

BolivianAs

La Paz - Plaza Murillo

Nachtmerrie werkelijkheid...

...maar meer voor Christphe dan voor mij. Zie http://geenstofvoordiscussie.blogspot.com voor zijn helse verhaal.

Ik ben gisteren aangekomen in La Paz. Waw, wat een mierennest. Van boven tot onder is het echt compleet volgebouwd, een wirwar van straten, veel mensen op pad altijd. Helemaal anders dan Santiago de Chile.
Vanmorgen monter opgestaan om Christophe te gaan oppikken. Met een ietwat kleine vrees, want ik had gisteren bij de laatste check van zijn vluchten gezien dat 1 tussenvlucht afgelast was. Heb nog proberen bellen naar de States, ma ja, was al avond natuurlijk.
En nope, na twee uur en half wachten, optimistisch gelijk ik ben, krijg ik een douanebeambte voor me die zegt:"no senorita, no hay nadie, es todo". Eerst even naar de desk van American Airlines, maar daar kunnen ze enkel info geven over de vluchten, niet over de passagiers omwille van de verdomde veiligheidsredenen. Afdruipen naar hotel en internet op zoeken dus. Morgen komt ie misschien aan ofwel de dag erna. Insallah!
Wat sneu om zo je vakantie te moeten inzetten!

Experimental Chilean pictures

From queen in a Edith Piaf ish hostal to Cinderella in a mini-hostal

I left Coquimbo (15 minutes from La Serena) yesterday evening and I have arrived in Chili´s capital, called Santiago. After e metrotrip, a neverending search for a place to stay I managed to find a tiny little space. Whereas the hostal (Hostal Nomad) in Coquimbo was a large colonial Spanish house/ French consul´s residence with wooden floors and doors, orphanagewise beds and music from Edith Piaf, the Beatles and Elvis coming form the boxes this mini-hostal (LuzAzul) is like a double open little apartment.

In Coquimbo I practically had the place to myself, here I sleep in a bed just behind the reception (the hostal is full, that was the only option). I think Cinderella would feel at home. But I can plug in a central heating box, the shower has hot water, the internet use is free and the breakfast is included. Kind of. They put a box with eggs, sandwiches, fruits and hot water can and you can make a breakfast as you please. Chilean way.

I have not encountered yet a real B&B or even a hostal with real continental known breakfast included ;-). Nor here, nor in Peru. We are soooooooooooooooooo spoilt :-D. That would be an understatement by the way.

Salar de Atacama - flamenco

Actieve vulkaan Licancabur (5592 m - San Pedro de Atacama ligt op 2300 m) op achtergrond.